หลักการค้า คู่คุณธรรม

[พอเพียง]

หลักการค้า
*ยิ้มแย้มแจ่มใส
           คิดจะทำการค้าต้องฝึกหัดตนเองให้ยิ้มแย้มแจ่มใสไม่หน้าบึ้งหน้างอ เพราะถ้าคิดว่าตนเองนั้นไม่ จำเป็นต้องยิ้มย่องอยู่ตลอดเวลามิต้องปั้นหน้าเป็นมิตรกับใครก็ไม่สมควรจะทำการค้าเด็ดขาด   
       
*ไม่เคลือบแคลง
           อย่าจ้างคนที่ตนเองไม่เชื่อถือได้สนิทใจให้นานสืบไปเด็ดขาด   
   
*กล้าคิดกล้าลงทุน       
           ทำการค้าต้องรู้จักลงทุน เพราะเงินก้อนที่ลงทุนไปนั้นย่อมจะมีส่วนมีผลที่จะช่วยฉุดช่วยดึงเงินก้อนอื่นๆตามเข้ามาในเวลาต่อไป       
       
*เป็นเถ้าแก่ก็ถ่อมตน     
            คิดทำการค้าต้องรุ้จักถ่อมตนอย่าทำอวดเบ่งอวดดีหรือก้าวร้าวกับผู้ที่เป็นลูกค้าของตนเป็นอันขาด

*มีวันตากแห
            ต้องรู้จักทำใจและยอมรับสถานการณ์ที่เป็นจริงในบางช่วง    การรู้จักสถานการณ์อย่างมีสติและใช้เวลา  ให้มีคุณค่า ย่อมจะดีกว่ามัวแต่นั่งเสียอกเสียใจหรือคิดมากที่การค้ามีการหยุดชะงักไปบ้างบางช่วง   
       
*ซื่อตรง
           ทำการค้ามิว่าจะเป็นธุรกิจแขนงใดขอให้ยึดมั่นไว้ว่าถ้าคุณมีตราชั่งที่เที่ยงตรงยุติธรรมผู้ซื้อก็จะสบายใจ  และยกย่องตัวพ่อค้าก็ภาคภูมิใจคุณธรรมซึ่งเป็นเกียรติยศสูงสุดของคนทุกหมู่เหล่าทุกอาชีพ 
       
*ต้องรู้จริง     
           อย่าคิดแต่ว่ามีความสามารถที่จะขายสินค้าออกไปเพื่อแลกกับเงินเข้ามา    แต่จงตระหนักและคิดให้ได้ว่า จะทำอย่างไรที่จะประคองกิจการให้ดำเนินสืบต่อไปยั่งยืนนานและเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ 
       
*ขายของแท้     
           สินค้าที่คุณจะขายให้แก่คนที่มีเงินมากมายขนาดนั้นย่อมจะต้องเป็นสินค้าที่ดีจริงๆ        มีคุณภาพจริงๆ  อย่านำเอาของถูกของเลวไปหลอกขายใครในราคาแพงอย่างเด็ดขาด
       
*คุณธรรมนำหน้ากลยุทธ์   
          ผู้ทำการค้าทุกท่านจงมีคุณธรรมเหนือกว่าความฉลาดจึงจะสมเป็นคนที่สมควรยกย่อง
       
*รู้เวลาอบรม     
           ในช่วงเวลาทำการค้าขายไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะมาดุด่าลูกน้องต่อหน้าลูกค้า   แม้แต่จะอบรมสั่งสอน ลูกหลานก็มิควรจะมาทำต่อหน้าลูกค้าเด็ดขาด
       
*ทักทายปราศัย
           เมื่อทำมาค้าขายก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรู้จักพูดจาทักทายผู้คนที่เป็นลูกค้าของคุณแม้ว่าจะพบเจอกัน ในที่อื่นๆ หากเดินสวนผ่านทางกัน ก็ควรจะยิ้ม 
       
*ยึดมั่นไม่แปรเปลี่ยน
           ขณะที่คุณกำลังดำเนินแผนการไปสู่เป้าหมายที่สำคัญของธุรกิจ     คุณไม่ควรที่จะไขว้เขวและลังเลใจ เปลี่ยนแผนไปวุ่นวาย
       
*สำนึกในผู้มีอุปการคุณ
           เมื่อพ่อค้ามีจิตใจรำลึกถึงลูกค้าผู้มีอุปการคุณเสมอ ก็ย่อมที่มีจิตใจมุ่งมั่นพัฒนาตัวสินค้านั้นให้มีคุณภาพ ให้ดีให้เป็นที่คุ้มค่าแก่การซื้อหานำไปใช้
       
*การบริหารต้องรู้
          ต้องรำลึกไว้เสมอว่านอกจากจะคิดค้าขายแล้วจะต้องคิดเรื่องบริหารคนให้เป็นด้วย
       
*ตัดสินใจอย่าช้า
           การทำธุรกิจการค้าก็ต้องมีการตัดสินใจที่รวดเร็วอยู่ หลังจากที่ไตร่ตรองดีแล้วการลงมือปฎิบัติเลยนั้น  เป็นสิ่ง ที่ต้องทำอย่างรวดเร็ว
       
*มือใหม่อย่าบินสูง
           การลงทุนค้าขายแต่เพียงพอประมาณนั้น เป็นแผนสำคัญที่ควรวางไว้เมื่อแรกเริ่มดำเนินกิจการ การบิน  ครั้งแรกของนกน้อย   จึงเป็นการบินที่ไม่สูงนักเพื่อยามตกลงมาจะได้ไม่เจ็บมากนัก
       
*ไม่ทะเลาะกับลูกค้า
            การค้าขายนั้นผู้ทำการค้าย่อมจะต้องผูกสัมพันธ์กับลูกค้าตลอดกาลเป็นเรื่องแน่อยู่แล้วดังนั้นคุณต้องถือ เป็นกฎสำคัญที่จะต้องไม่มีการทะเลาะเบาะแว้ง หรือกระทบกระทั่งกับคนที่เป็นลูกค้าเด็ดขาด
         
*ชนะใจลูกค้า
           ศึกษาและพินิจพิเคราะห์เสมอถึงวิธีที่จะเอาชนะใจลูกค้าให้ได้ในหนึ่งเดือนนั้นถ้าเอาชนะใจลูกค้าได้ แม้ เพียง ห้าคนนั่นคือความสำเร็จที่คุณจะมีได้ในต่อๆไป
         
*คำตอบแทนลูกจ้าง
           การจัดให้มีโบนัสตอบแทนประจำปีแก่ลูกจ้างก็เป็นนโยบายที่น่าทึ่งและสร้างขวัญกำลังใจให้กับลูกจ้าง ได้ไม่น้อย
         
*ใจดีไม่ใช่ใจอ่อน
           การทำการค้าคุณสามารถลดแลก แจก แถมให้กับลูกค้าได้ตามความใจดีของคุณแต่คุณจะต้องไม่ใจอ่อน  ให้บรรดาเพื่อนฝูงหรือคนสนิทต่างๆการเป็นคนมีไมตรีจิต     ควรช่วยเหลือคนอื่นหรือหาทางออกให้ดีงามและเหมาะสมกว่าการให้ใครมาติดหรือมาเชื่อ
         
*ภาษีสำคัญยิ่ง
    ชาวจีนมักถือคติว่า ยามการค้ารุ่งเรือง เรื่องภาษีไม่สมควรโต้แย้ง